|
 Dolorez Florence
Griffith, bijgenaamd Flo-Jo, was een omstreden atlete. Ze zou volgens veel mensen haar topprestaties niet zonder gebruik van doping hebben kunnen leveren. Griffith maakte in 1988 - het jaar dat ze haar records liep en in Seoul drie gouden olympische medailles won - een zeer opmerkelijke progressie.
Sinds 1988 is Florence Griffith de snelste vrouw ter wereld met twee onwaarschijnlijk geachte wereldrecords op de 100 (10,49 seconden) en 200 meter (21,34).
Op 29 augustus in Seoul won ze met gemak de 200 meter in 21,33 , een Olympische en Wereldrecordtijd, maar ze zou nog sneller zijn als ze haar armen niet in de lucht had gestoken vlak voor de finish.
Ook haalde "Flo-Jo"goud op de 100 meter in 10,54. Haar derde goud was bij de 4 x 100 meter. Ze behaalde zilver op de 4 x 400 meter, maar dat zou ongetwijfeld goud zijn geweest als die niet 40 minuten na de 4 x 100 meter werd gelopen. Nu had ze net niet Fanny Blankers-Koen (4 x goud) geëvenaard.
Dolorez Florence Griffith, bijgenaamd Flo-Jo, was een omstreden atlete. Ze zou volgens veel mensen haar topprestaties niet zonder gebruik van doping hebben kunnen leveren. Griffith maakte in 1988 - het jaar dat ze haar records liep en in Seoul drie gouden olympische medailles won - een zeer opmerkelijke progressie.
Griffith stond, voordat ze in medio 1988 tijdens de Olympische selectiewedstrijden het wereldrecord van de 100 meter op 10,49
verbeterde, bekend als atlete met overdreven grote nagels en de wel heel speciale en opvallende
outfits.
Haar beste tijd op de 100 meter was 10,96 geweest, niet eens goed voor een plaats bij de eerste veertig op de wereldranglijst.
Wie haar op de Olympiades van 1980 en 1984 had gevolgd, had nooit gedacht dat
ze zo snel was. Haar fysieke verschijning in 1988 verbaasde evenwel menig
insider. Ze sprak met een basstem en zag eruit als een wereldkampioene
bodybuilding. Onwerkelijk.
Bekend is dat Griffith, die in '87 met olympisch kampioen hinkstapspringen Al Joyner trouwde en later ook door hem werd getraind, vaak advies inwon bij Ben
Johnson. De Canadees werd in 1988 olympische kampioen op de 100 meter, maar werd op het gebruik van doping betrapt en later levenslang geschorst. Zelf beweerde Griffith altijd dat ze faliekant tegen doping was en wees er op dat ze bij de vele controles nooit positief werd bevonden.
Desondanks zei de latere sprintkampioene Gwen Torrence in 1995 dat ze de wereldrecords van haar landgenote niet wenste te erkennen en ze als een belediging te beschouwen.
Griffith zei tijdens haar loopbaan dat ze het invoeren van onaangekondigde controles buiten de wedstrijden zou toejuichen. Maar toen dat op het punt stond te gebeuren, stopte ze in februari '89 onverwachts met atletiek. Later, in 1996, kondigde Griffith haar rentree aan, maar die bleef uiteindelijk uit, volgens de officiële verklaring wegens een onwillige achillespees. Ze hield zich na haar atletiekcarrière vooral bezig met het opvoeden van haar in 1990 geboren dochter
Mary, met een eigen modelijn en het begeleiden van kansarme jeugd.
Griffith, die in Los Angeles als zevende van elf kinderen werd geboren, viel tijdens haar loopbaan niet alleen op door haar grote snelheid, maar ook door haar flamboyante stijl. Ze verscheen op de baan in gewaagde kledij, die ze zelf ontwierp, en met lange, kleurig geverfde vingernagels.
Florence Griffith overleed uiteindelijk in 1998, vermoedelijk aan de gevolgen
van haar dopinggebruik.
|
