03 november 1988

Dekker van zijn kant zei vooraf geen oog te hebben gehad voor de grootte van een zege. „Alleen de winst telt. Loopt het lekker dan kunnen we op een flinke marge spelen", zei hij vooraf. Maar zover
kwam het dus niet. En in feite mocht de moeizaam schakelende thuisploeg nog de handen dicht­knijpen dat die uiteindelijk nog met een bescheiden winst uit de hete strijd tevoorschijn kwam. Maar Nashua's coach wijst in dat verband graag naar het betere, meer ontspannen spel dat zijn ploeg in het vorige Europa Cup-toernooi in den vreemde placht te etaleren.

Afhankelijk
Het nam niet weg, dat Nashua gisteren bepaald mager scoorde. Zeker nadat Di Leo in de gaten kreeg dat de afstandschutters in het vijandelijke kamp massaal niet thuis gaven. De Amerikaan in Duitse dienst neutraliseerde ver­volgens de overmacht aan li­chaamslengte en spierkracht van de Bossche centers Reddick en (de vlot gestarte) Pieterse kunstig met een hechte zone-verdediging, waarmee Nashua's geroemde kracht onder de borden nog slechts op papier bestond.

Zolang Nashua het nog moet stellen zonder de langdurig geblesseerde Jos Kuipers vaart het wat zijn afstandschutterij betreft blind op Paul Thompson, Ronald Schilp en Kees Akerboom. De laatste is echter nog tekort terug op het op het podium om in beladen partijen als die van gisteravond meteen potten te kunnen breken. Van dat trio kwam nu alleen Thompson, maar dan ook alleen na de pauze, behoorlijk uit de verf. De Amerikaan illustreerde toen meteen hoe afhankelijk zijn ploeg inmiddels alweer geworden is van zijn 'moods'. Voor de pauze produceerde hij slechts losse flodders en dreigde Nashua dus meteen op dood spoor te belanden (33-46). Daarna pakte hij onder het vijandelijke bord echter alsnog sterk uit en bracht daarmee zijn weifelende maats juist weer voldoende bij de les om de winst alsnog binnen te halen.

Hulpmiddelen
Dekker karakteriseerde de partij als typisch voor een Europa Cup-toernooi. „Met bloed aan de paal en bloed op de vloer", illustreerde hij de overgave in het pittige maar zeker niet onsportieve duel die de Bossche gangmaker Raymond Bottse en Keulens stoïcijnse center Klaus Zander beiden wel op een forse snee in het aangezicht kwam te staan. Met naald en draad werden die gaten inderhaast gedicht.
Dat soort hulpmiddelen kwam de gastheer tekort om de gaten in zijn eigen broze defensie kunstmatig te dichten. Keer op keer glipten de internationals Stefan Baeck en Manfred Winter en de aal vlugge spelverdeler Steve Mitchell langs de Bossche mannetjesputters die,g bij voorkeur hun overdosis aanjjl'/ massa in de strijd wierpen maar' in moesten leveren toen de tegenstander speculeerde op een temposlag.

Weerstand opvoeren
BSC Keulen deed dat en merkte meteen dat Nashua tegenstand van enige betekenis ontwend is. De klussen in eigen land worden bij voorkeur fluitend afgehandel wat de weerbaarheid schaadt. "Enl dan merk je het dat we lange tijd niet met tien man hebben kunnen trainen. Anders kunnen we d de weerstand opvoeren", voerde Dekker een ander feit ter verklaring van de zwakke beurt aan. Inmiddels meldden zich echte nerveuze Van der Ark en Korthout weer terug zodat Decker daar in ieder geval de strijd weer in volle hevigheid kan laten losbarsten.