Als team presteerde Nederland nog slechter. Nederland werd in het landenklassement negende en laatste. Naast Ten Kate eindigde ook de andere lopers, De Maat [41], Kappert [51] en Vermeule [56] in de achterhoede. Veteraan Aad Stigter stapte na 25 kilometer uit de wedstrijd. 

Bonscoach Mattie de Vugt probeerde nog iets positiefs te zien aan de prestatie: "We hebben tenminste vier deelnemers die de eindstreep gehaald hebben. Met dank aan Vermeule. Hij heeft klasse getoond om toch door te gaan op een heel moeilijk moment". 

Marti ten Kate gaf toe dat hij het parcours zwaar onderschat had. "Een stomme zet. Dat is zonder meer waar. Ik heb me verkeken op het vals plat. En dan zijn die Zuideuropese jongens zoals de Spanjaarden gewoon in het voordeel".

Ten Kate speelde in de eerste twintig kilometer als lid van de kopgroep nog een rol van betekenis. De andere Nederlanders kwamen al vroeg in de problemen. Stigter wist al na drie kilometer dat hij de finish niet zou halen. Vermeule en Kappert moesten zwoegen. De Maat, die uitendelijk naar vermogen presteerde, liep kilometers voor de bezemwagen. 

Maar ook voor Ten Kate ging uitendelijk het licht uit. "De eerste vijftien kilometer ging goed. Het tempo was niet te hoog, ik voelde me lekker. Maar die klimmetjes deden me uiteindelijk de das om". 

De Spanjaarden Martin Fiz, Diego Garcia en Alberto Juzdado bezorgden hun land een viervoudige overwinning. Drie medailles wonnen de Spanjaarden individueel, waardoor ook automatisch de landenwedstrijd werd gewonnen. 

Fiz won in 2.10.31. Hij zat daarmee maar tien seconden boven zijn persoonlijk record. Ook de andere Spanjaarden benaderden hun persoonlijke records op tientallen seconden. Het zegt natuurlijk alles dat de Nederlanders gemiddeld zo'n acht minuten boven hun persoonlijke toptijden zaten. Er was in Helsinki gewoon slecht gepresteerd door de Nederlandse marathon-ploeg.