Niemand dacht dat het nog kon. Adri van der Poel wordt dit jaar 37. Vijf keer was hij tweede op het WK veldrijden. Goud mocht hij voorgoed vergeten. Tot vorige zondag. Voor het eerst was Adri de beste op een WK. Vanaf nu rijdt hij met de regenboogtrui. Het moet een goed gevoel geven.

Adri van der Poel werd in Frankrijk wereldkampioen veldrijden. De 2 andere medailles waren voor Italianen. Pontoni werd tweede en Bramati derde. De Belgen deden het minder goed. Erwin Vervecken was de eerste Belg.
Hij eindigde op de vijfde plaats.

Het was een spannende wedstrijd die zijn climax bereikte in de laatste ronde. Bramati en Van der Poel spurtten weg. Ze deden dat op een zware helling. Even later kwam Bramati's landgenoot Pontoni erbij.

Te snel
Voor een veldrit lag de snelheid zeer hoog. Meer dan 29 km per uur. Ook voor Belg Erwin  Vervecken ging het te snel. "Toch ben ik tevreden met mijn vijfde plaats", zei hij. "Eerst dacht ik: ik eindig niet eens bij de eerste vijftien. Zo snel ging het." 

Eindelijk
"Eindelijk", zal Van der Poel gedacht hebben. Hij werd al 5 keer
tweede en 1 keer derde. Daardoor had hij een bijnaam gekregen: 'de eeuwige tweede'. Die bijnaam is hij nu kwijt.

Adri van der Poel over zijn winst: "Ik lag er niet wakker van. Ik moest geen wereldkampioen worden. Maar ik wist wel dat het nog kon. Ik wordt straks wel 37. Maar nooit reed ik sterker dan dit jaar. Al moet je ook geluk hebben. Tijdens het WK had ik dat. Niets ging verkeerd. En ik voel de me beter dan Bramati en Pontoni. In de spurt kan ik ze kloppen." 

<<06 januari 1996   01 maart 1996>>

Dallas Amerikaans kampioen
In Amerika is het grootste sportfeest van het jaar weer voorbij; de 'Super Bowl'. 
Meer dan 130 miljoen Amerikanen zaten dit jaar voor het scherm. Dit jaar ging de finale tussen de Dallas Cowboys en de Pittsburgh Steelers. Voor Dallas was het de derde finale op rij. De vorige finales wonnen ze telkens met groot overwicht. Dit jaar was dat niet het geval. De Cowboys wonnen met klein verschil.

Adrianus Aloysius Jacobus (Adri) van der Poel (17 juni 1959, Hoogerheide) was een Nederlandse beroepswielrenner in de jaren 1981-2000. Hij viel vooral op door zijn intensieve training, hetgeen meerdere malen tot overtraindheid leidde.
Van der Poel grossierde in ereplaatsen in belangrijke wedstrijden (onder andere tweede bij het wereldkampioenschap op de weg in 1983 en maar liefst vijf tweede plaatsen bij de wereldkampioenschappen veldrijden). Hij bouwde desondanks een imposante carrière op met zes klassiekeroverwinningen, twee Touretappes en het wereldkampioenschap veldrijden in 1996.
Hij begon zijn carrière op de weg, en viel al in zijn eerste seizoen bij de beroepsrenners op met tweede plaatsen in Parijs-Nice en de Waalse Pijl. Gaandeweg zijn carrière ging hij ook veldrijden om het hele jaar in competitie te kunnen blijven. Al ras bleek hij op die discipline bij de wereldtop te horen en de laatste jaren van zijn carrière hield hij zich nog vrijwel uitsluitend daarmee bezig.
Van der Poel is de schoonzoon van de beroemde Franse wielrenner Raymond Poulidor. Zijn broer Jacques was beroepswielrenner van 1986 tot en met 1992.