Want de 24-jarige Haagse deed waarvoor ze gekomen was. Vooraf liet ze weten minimaal een medaille te willen pakken. De kleur liet ze in het midden, omdat het toeval daarbij te vaak een beslissende rol speelt. Jongmans: "Tien meter voor de finish, dacht ik: 'dit wordt het'. Maar het lukte net niet. Toch kan ik mezelf niets verwijten. Djaté is net nog iets beter dan ik. Alleen in Gent heb ik haar dit seizoen een keer verslagen, nu pakte ze mij op dezelfde manier terug. Toen Djaté me voorbij kwam, zat ik aan mijn taks. Harder kon ik echt niet. Dit was het maximale, ik heb perfect gelopen."

Vanaf de start nam Jongmans de kop om zodoende uit het gedrang te kunnen blijven. Die opzet slaagde. Tot twee keer toe sloeg ze vervolgens een aanval van de Russische Svetlana Masterkova af. De attaque van Djaté was uiteindelijk in combinatie met de verkramping van haar spieren teveel voor Jongmans. Lachend: "Ik was blij dat ik nog over de streep kwam. Voor hetzelfde geld struikel ik."

De zilveren medaille is voor Jongmans het bewijs dat ze als atlete gegroeid is. In het verleden werkte de prestatiedruk vaak verlammend en kon ze op cruciale momenten de verwachtingen niet waarmaken. De faalangst was dusdanig van aard dat vorig jaar zelfs de hulp van een sportpsycholoog werd ingeroepen.

Jongmans stelt nadrukkelijk dat het EK indoor voor haar een tussenstation was op weg naar de Olympische Spelen. Het geloof in eigen kunnen en de motivatie om te trainen heeft door de zilveren medaille een extra impuls gekregen. "Andere atleten testen zichzelf op trainingen, ik doe dat liever in echte wedstrijden."

Voor andere Nederlanders wordt het al een helse klus om in Atlanta te komen. In Stockholm kregen enkele jongeren de kans ervaring op te doen. Hun prestaties vielen tegen. Gisteren sneuvelde sprinter Patrick van Balkom in zijn halve finale, die hij met veel geluk had weten te bereiken, op de 200 meter. Hij eindigde in 21,69 seconden als laatste.

Internationaal gezien was de oogst ook zeer magertjes. Er sneuvelden in drie dagen atletiek slechts twee wereldseizoenprestaties. Zaterdag won Fernando Ribeiro (Portugal) de drie kilometer in 8.39,49 minuten. Gisteren bekroonde de Duitse Grit Breuer haar rentree op een internationaal toernooi met goud op de 400 meter. Ook haar tijd was de snelste van het jaar: 50,81 seconden.

<<10 maart 1996 11 maart 1996>>

Dubbelslag Van Velde
Sprinttoernooien in Nederland zijn voorspelbare gebeurtenissen, zeker wanneer 's lands beste allroundster Annamarie Thomas zich ook nog eens voor het evenement afmeldt. lees meer