|
04 april 1996:
|
Brussel opeens ver weg
Alles is vrijwel voorspelbaar, behalve als het gaat om Europa-Cupvoetbal. De Nederlandse cupfighter leek in eerste instantie weinig last te hebben van Rapid Wien. Kansen om in de eerste halve-finalewedstrijd naar hun hand te zetten, kregen de Rotterdammers te over. Maar zelfs de 1-0 via een penalty van Ronald Koeman bleek ten lange leste niet voldoende. Uit een van de spaarzame counters van de Oostenrijkers was het tenslotte de lepe Duitser Jancker die bij Feyenoord alle moed in de schoenen deed zinken, althans voorlopig. |
|
Rapid had alleen oog voor het veilig stellen van de nul. En dat lukte in de eerste helft wonderbaarlijk. Liefst zes goede mogelijkheden kreeg dit Feyenoord, waarvan de laatste van Gaston Taument zeker een treffer had moeten opleveren. Het was in tweede instantie de statische laatste man Ivanov die de bal van de naar voor geschoven Ronald Koeman onschadelijk maakte. De geboden mogelijkheid incasseerde Feyenoord pas in blessuretijd van de eerste helft waarin de Nederlandse cupfighter domineerde.
Want net als Panathinaikos tegen Ajax hadden de Oostenrijkers enkel belang om een zo gunstig mogelijke uitgangsstelling voor de return te creëren. En die tactiek van Rapid-coach Dukopil lukte boven verwachting ondanks een handvol grote kansen voor Feyenoord.
Feyenoord was in alle staten, raakte verdedigend nauwelijks in de problemen en had alleen maar oog om een zo'n gunstig mogelijk uitgangspositie voor de uitwedstrijd in Wenen te scheppen.
Niet dank zij eigen verdiensten tenslotte kwam de lang verwachte 1-0 uit de lucht vallen, toen de Poolse arbiter de bal op de stip legde. Rapid verdediger Hatz maakte na amper zes minuten een onschuldige overtreding op Henk Vos die prompt een strafschop opleverde. En zo'n cadeautje kan je uiteraard wel aan Ronald Koeman overlaten. De
routinier had vervolgens geen enkele moeite om doelman Michael Konsel te passeren.
Maar het legioen wilde meer. Rapid was klaar voor een afstraffing dat het trouwens dik verdiende. Op wonderbaarlijke wijze bleef het echter slechts 1-0. Met deze stand in de zak voelde zich dit Rapid spekkoper, omdat het nu eenmaal een rotsvast vertrouwen heeft in de tweede wedstrijd in het eigen Ernst Happel-stadion.
De sluwe Oostenrijkers, die vrijwel geen kans hadden gehad, kwamen halverwege de tweede helft toch onverwacht voor de dag. Spelmaker Stöger, die zich tot dan gedeisd had gehouden, stond aan de basis voor de uiterst lucratieve gelijkmaker door de Duitse spits Carsten Jancker. Een uur had zijn bewaker Bernard Schuiteman hem in zijn zak, maar de 'tegendraadse' kopbal uit een voorzet van Stöger bleek ook te veel voor Ed de Goey...
Een teleurstellende aangelegenheid voor Feyenoord, dat reusachtig zijn best deed maar toch de finesse, ook het geluk ontbeerde om Rapid op een hopeloze achterstand te zetten. Het zal over veertien dagen in ieder geval gaan spoken in de muziek-stad.
|
|  |
| Ook
op 04 april 1996: |
|
Paris SG op weg naar finale
In de andere halve finale van het toernooi om de Europa Cup II heeft Paris St. Germain een prima uitgangspositie geschapen voor het bereiken van de eindstrijd in Brussel. In de uitwedstrijd tegen Deportivo La Coruna won de Franse bekerkampioen met 0-1. In de voorlaatste minuut was het Djorkaeff die de strijd besliste.
Ekimov onttroont Ludwig in tijdrit
Olaf Ludwig heeft het niet kunnen redden in de driedaagse van De Panne. De voormalige olympische kampioen bleef in de afsluitende tijdrit over zestien kilometer niet van pech gespaard. Ludwig had 15 seconden bonus te verdedigen op Slava Ekimov. De Duitser, uit zijn concentratie gehaald door een leeglopende tube bij de opwarming, had die voorsprong na zeven kilometer al verspeeld en werd nogmaals op een lekke band getrakteerd.
Eindstand: 1. Ekimov 13.01.14, 2. Peeters (Bel) 0.23, 3. Ludwig (Dui) 0.39, 4. Serpellini 0.44, 5. Baldato
(Ita) 0.57
|
|
|
|
OVERLEDEN:
|
Dick van Rijn overleden
Op 82-jarige leeftijd is woensdag de vroegere sportverslaggever Dick van Rijn overleden. Van Rijn werkte 22 jaar lang voor de AVRO-radio: van 1957 tot 1979.
Hij was de stem van de wekelijkse Sportrevue die de omroep bracht. Als verslaggever maakte Van Rijn talloze reportages, hij woonde zeven keer de Olympische Spelen bij. Van Rijn, opgeleid als gymleraar, leerde het verslaggeversvak bij Radio Nederland Wereldomroep, waar hij in 1948 in dienst trad. In 1979 ging hij met pensioen. |
|