In de ouderwets boeiende finale van de Amstel Gold Race perste de robuuste Italiaan een geweldige "stamp" uit zijn immense bovenbenen. Het peloton kraakte en capituleerde in de straten van Maastricht. Daar kreeg Stefano Zanini de welverdiende beloning voor jarenlange noeste arbeid. Een prachtige overwinning na een groot nummer.

Een overwinning die al een paar jaar in de lucht hing. De 27-jarige vedette van Gewiss werd in '95 derde in Milaan-Sanremo. Dit seizoen moest hij ploeggenoot Colombo voorrang verlenen en legde hij beslag op de vijfde plaats. "Toch was dat resultaat een enorme morele opsteker. In de winter ben ik geopereerd aan mijn rechterknie. De voorbereiding was verre van optimaal. Ik twijfelde over mijn vorm. Na Milaan-Sanremo was het vertrouwen terug."

Dat bewees Zanini met een vierde plaats in Parijs-Roubaix, waarin hij liet zien veel meer te zijn dan een sprinter. Ook in de Amstel Gold Race etaleerde de nummer twee in de Wereldbeker zijn klasse en inzicht door op het juiste moment zijn eigen koers te rijden. 

Nadat het peloton door de hoge gemiddelde snelheid van 42 (!) kilometer per uur was uitgedund, kreeg Rolf Sörensen het op zijn heupen. De kopman van de verder onzichtbare Rabobank-ploeg vloog in één ruk naar de kopgroep. Hoewel er nog vijftig kilometer moest worden verreden, koos de Deen voor de tactiek van erop en erover. Slechts Missaglia en Peron volgden.

Een klein half uurtje mocht het trio zwemmen. Toen demarreerde Museeuw drie keer. De winnaar van Parijs- Roubaix werd steeds teruggepakt en brieste van woede op het moment dat Zanini vrij spel kreeg. In recordtijd overbrugde de Italiaan het gat van een kleine halve minuut. 

Bij de koplopers constateerde Zanini tevreden dat zij steendood zaten. Één demarrage was vervolgens voldoende om zijn twaalf kilometer lange zegetocht richting Maastricht in te zetten.

En werd Rolf Sörensen wederom het slachtoffer van zijn dadendrang. Sörensen ging veel te vroeg in de aanval en reageerde te laat toen Zanini wegreed. Met zijn ervaring had de 31-jarige Deen moeten weten dat de Italiaan, gezien zijn fenomenale jump, de macht in huis had om nogmaals aan te vallen.

Een kostbare misser. "Het temperament van Sörensen zat hem weer eens in de weg," analyseerde De Rooy. "Hij wil zo graag, maar had beter kunnen wachten met zijn offensief. Door zijn polsblessure heeft hij de Ronde van het Baskenland gemist. Die paar procenten kwam hij net tekort."

Voor de Nederlandse renners lopen deze percentages langzamerhand op naar genante hoogtes. Nog nimmer in de 31-jarige geschiedenis van de Gold Race presteerde het noodlijdende vaderlandse cyclisme zo ondermaats als zaterdag. Maarten den Bakker werd 57e en beste Nederlander. "Zij kunnen niet beter," treurde TVM-ploegleider Cees Priem. "Wij hebben geen toprenners. Alleen over de inzet ben ik in vergelijking met Luik-Bastenaken-Luik tevreden."

Stefano Zanini had zes jaar nodig in zijn eenmansgevecht om een klassieke zege. Zaterdagmiddag kon hij eindelijk het cijfer 1 op zijn erelijst bijschrijven. Een Italiaanse overwinning was 30 jaar de droom van oud-koersdirecteur Herman Krott. Zijn opvolger Leo van Vliet debuteerde zaterdagmiddag met een Italiaan op de imposante erelijst van de Amstel Gold Race. Hopelijk hoeft hij niet zo lang te wachten op een Nederlandse winnaar!

+24 april 1996- Pijnlijk verlies Nederland

Uitslag Amstel Gold Race, vijfde wedstrijd wereldbeker: 
1. Zanini (Ita) 253 km in 5.55.36 (42,688 km/u), 2. Bettin (Ita) 0.22, 3. Museeuw (Bel), 4. Gontchenkov (Oek), 5. Fontanelli (Ita), 6. Tchmile (Mol), 7. Magnien (Fra), 8. Bortolami (Ita), 9. Heppner (Dui), 10. Zberg (Zwi), 11. Sörensen (Den), 57. Den Bakker 2.19, 67. Boogerd 3.46, 68. Van der Steen, 75. Van Bon 13.56, 76. Voskamp, 78. Breukink, 84. en laatste Edo (Spa).
Stand wereldbeker individueel: 1. Museeuw 112 punten, 2. Zanini 88, 3. Gonchenkov 67, 4. Colombo (Ita) 58, 5. Tchmile 56, 37. Hoffman (Ned) 5.
Stand wereldbeker ploegen: 1. Mapei 40, 2. MG 39, 3. Motorola 35, 4. Festina 29, 5. Telekom 21, 6. Roslotto-ZG 19, 11. Rabobank 11, 13. TVM 6.