|
maandag 26 augustus 1996
Met een duizelingwekkende opmars heeft hij de jacht ingezet. De alleskunner van het naseizoen tegen de laatste
Flandrien. Oftewel Andrea Ferrigato versus Johan Museeuw, de fiere leider in de wereldbeker. In de zinderende finale van het Kampioenschap van Zürich, waarin Museeuw vorig jaar de sterkste was, etaleerde Ferrigato wederom zijn veelzijdigheid. Na zijn succes in de Leeds Classic bleek de gedrongen Italiaan ook een week later op de Oerlicon-baan een klasse apart. En moest Johan Museeuw, samen met Michele Bartoli de sterkste, wederom genoegen nemen met een pijnlijke derde plaats.
|
|
|
Tot het opdraaien van de vermaarde Oerlecon-piste had de Belg een riant uitzicht op zijn tweede zege in successie in het kampioenschap van Zürich, dat is omgedoopt in de GP Suisse. De slagregens en de kuitenbijters als de Regensberg, Hüttiker, Weiningerhöhe en Gesteig hadden geen enkele invloed op het geharde lijf van de winnaar van Parijs-Roubaix.
Maar wel op het peloton, dat door de diverse demarrages gefileerd werd. Keer op keer was Johan Museeuw voorin te vinden en dus ook op het moment dat zeven man op vijf kilometer van de aankomst wegreden. Met ploeggenoot Frank Vandenbroucke als ideale gangmaker zat Museeuw in een zetel. Totdat Lance Armstrong als eerste de piste opvloog en en passant een kwak uitdeelde. "Dat kostte mij een paar meter", vertelde Museeuw. "Op de baan werd ik ook nog eens gemangeld door Bartoli. Ik had hier weer kunnen winnen en heb een reuzenkans gemist."
Maarten den Bakker zal met aanmerkelijk minder plezier terugdenken aan het kampioenschap, waarin hij vorig jaar vijfde werd. In de finale demarreerde de Nederlands kampioen drie keer. Tevergeefs. "Ik hoopte even weg te blijven en dan bij een sterke groep aan te sluiten", verklaarde de teleurgestelde TVM-renner. "Die opzet mislukte toen de pure top demarreerde. In vergelijking met vorig jaar was dit een geheel andere koers. Ik had de macht om in de finale mee te doen, maar kwam op de grote jongens te kort. De criteriums naar de Tour zijn geen goede voorbereiding op dit zware werk. In de Ronde van Nederland en de Vuelta wil ik een dag uitkiezen. Als ik daar goed uitkom, krijg ik in de Ronde van Lombardije mijn laatste kans om dit seizoen alsnog van de nodige glans te voorzien."
Kampioenschap van Zürich/Grote Prijs van Zwitserland:
1. Ferrigato (Ita) 231,9 km in 5.51.52, 2. Bartoli (Ita), 3. Museeuw (Bel), 4. Armstrong
(VSt), 5. Francesco Casagrande (Ita), 6. Baronti (Ita), 7. Vandenbroucke (Bel), 8. Baldato
(Ita) 0.11, 9. Fondriest (Ita), 10. Laurent Jalabert (Fra), 11. Ullrich
(Dui), 12. Sörensen (Den), 26. Den Bakker (Ned), 41. Indurain (Spa), 44. Zülle
(Zwi), 56. Rominger (Zwi) 3.53. 194 renners gestart, 131 geklasseerd. |
|