In de week waarin hij zijn 33e verjaardag viert, heeft hij de knoop doorgehakt. Jelle Nijdam stopt na dit seizoen als beroepsrenner. Met een palmares waarop maar liefst 111 officiële overwinningen staan vindt de TVM-renner, dat het moment gekomen is om zijn afscheid aan te kondigen. 

"De afgelopen winter trainde ik keihard, maar werd steeds ziek. Toch won ik de Ronde van Midden-Zeeland en dacht dat de vorm er weer aan kwam. Helaas werd ik weer door de griep getroffen. Op mijn leeftijd wordt het steeds moeilijker om in topvorm te komen. Daarom hou ik na dertien jaar de eer aan mijzelf. Ik heb een prachtige carrière achter de rug. Het is mooi geweest."

Met zijn afscheid verliest de Nederlandse wielersport weer een renner, die in zijn hoogtijdagen steevast garant stond voor spektakel. Op 16 augustus 1984 tekende Jelle Nijdam zijn eerste profcontract bij Jan Raas. Onder zijn hoede ontwikkelde de tempobeul zich tot een gevreesd renner, die uit zijn machtige turbodijen een geweldige versnelling kon persen. Op 1 juli 1987 brak 'Snelle Jelle' definitief door in Berlijn de proloog van de Tour de France op zijn naam te schrijven. Nijdam: "Één van de hoogtepunten in mijn carrière. Mijn eerste grote overwinning en mijn eerste gele trui. De beginjaren bij Raas zal ik nooit vergeten. Met de hele ploeg domineerden wij in de Tour. Iedereen reed voor Van Poppel. In de sprint was hij een klasse apart. Ondanks of dankzij Van Poppel won ik zelf zes etappes door meestal in de laatste kilometer te demarreren. Niemand kon mij bijhouden."

Ook zijn eenzame triomftocht door Zuid-Limburg in de Amstel Gold Race van '88 droeg bij aan de status van vedette, die Nijdam al snel kreeg opgespeld. "Ik moest van Raas vroeg in de aanval gaan. Toen er een man of zes wegreden, zat ik erbij. Op de Keutenberg reed ik weg. In de resterende veertig kilometer bleef ik net uit de handen van Rooks en Criquielion."

Met Parijs-Tours ('89) en Parijs-Brussel ('89) bleef zijn klassieke score echter aan de te lage kant. "Klassiekers zijn nooit mijn specialiteit geweest", zegt Nijdam, die elf jaar bij Raas in dienst reed. "Jarenlang heb ik mijn voorbereiding afgestemd op de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Het heeft te weinig opgeleverd. Tot 200 kilometer kon ik het tempo bijbenen, daarna ging het licht uit. Alleen als ik een absolute superdag had, kon ik met de grote jongens mee. 

In Parijs-Brussel reed ik met mijn handen op het stuur vanaf de vijftigste plaats naar voren. Gedragen door de wind. Op de streep klopte ik Carlo Bomans. In Parijs-Tours, een paar weken later, hetzelfde verhaal. Toen versloeg ik Vanderaerden en Museeuw, niet de minsten. Zo'n mooie herfst is zeldzaam. Gelukkig heb ik jarenlang kunnen profiteren van mijn explosie in de laatste kilometer. Daar heb ik veel overwinningen aan te danken. Vier jaar geleden voelde ik echter dat mijn macht minder werd. Tegenwoordig zijn snelheden van 65 kilometer per uur en hoger de gewoonste zaak van de wereld. Probeer dan nog maar eens weg te rijden. Dan moet je van uitzonderlijke klasse zijn."

Tot zijn grote ergernis kreeg de tand des tijds ook vat op Jelle Nijdam, die vanaf vorig seizoen voor TVM toch nog twaalf overwinningen bij elkaar reed, waaronder Dwars door België en de Profronde van Nederland. Toen 'de tempobeul' uit Klein-Zundert de afgelopen maanden met te veel teleurstellingen werd geconfronteerd, hakte hij de knoop door. Nijdam ziet het niet zitten om nog een paar jaar als figurant mee te rijden. Daarvoor was hij dertien seizoenen te lang te gefixeerd op overwinningen. Zoals voor alle grote wielrenners telde voor Jelle Nijdam alleen de eerste plaats. Als begenadigd tijdrijder, proloogspecialist en straaljager stond hij in zijn hoogtijdagen garant voor succes. Aan het einde van het jaar is zijn tijdperk ten einde. En neemt de vaderlandse wielersport afscheid van een coureur voor wie zijn vak ook zijn passie was.

26-06-2008 | Bron: Telegraaf.nl |