De Zwarte Panter is de bijnaam die voor altijd aan Frans de Munck is verbonden. Will J Poulsen, sportjournalist bij het Limburgs Dagblad, zou de bedenker van de bijnaam geweest zijn. En wie foto’s van De Munck uit die tijd bekijkt, zal de naam begrijpen: een voor die tijd mooie jongen.

De Munck begon zijn carrière in zijn geboorteplaats Goes bij de plaatselijke club en kwam in de oorlog bij Sittardse Boys terecht. In 1949 speelde hij zijn eerste wedstrijd in het nationale elftal: op 23 april 1949 een vriendschappelijke wedstrijd tegen Frankrijk. Nederland won met 4-1. 

In datzelfde jaar was er sprake van dat hij naar Ajax zou gaan. Maar toen tijdens de onderhandelingen bleek dat De Munck bij Sittard geld aannam voor zijn prestaties, was het gedaan. Het voetbal behoorde officieel toen nog volledig amateurisme te zijn en De Munck werd hij voor één jaar door de voetbalbond, de KNVB, geschorst. De voetbalbond, de KNVB, zag het als haar werk om ‘de voetbalsport te doen beoefenen en daardoor de lichamelijke oefening en het welzijn van een groot deel van het Nederlandse volk te dienen’.

De Munck week daarop uit naar West-Duitsland en verdedigde gedurende vijf jaar het doel van 1. FC Köln. Met deze club werd hij in 1953 kampioen van de Liga West. Zijn populariteit was er groot. Zijn bijnaam was Die schwarze Katze. Volgens eigen zeggen: ‘Daar had ik de beste voetbaljaren van mijn leven’.

De Munck was één van de profs die op 12 maart 1953 een benefietwedstrijd speelde voor d getroffenen van de Zeeuwse watersnoodramp. Als prof stond hij er lange tijd niet zo goed op in de Nederlandse opinie. Door het gebaar van de Nederlandse profs in buitenlandse dienst kweekten zij veel goodwill. De wedstrijd die werd gewonnen van een zeer sterk Frans team zorgde naast het nodige geld, voor het besef dat profvoetbal Nederland veel goed zou doen.

25-06-2008 | Bron: Wikipedia, Inzichten.nl |