Gerard Pieter ('Gerrit') Keizer (18 augustus 1910 - 5 december 1980) was een Nederlandse voetballer, die vooral bekend is doordat hij soms in één weekend zowel bij Ajax als Arsenal als doelverdediger onder de lat stond en daarmee de bijnaam de vliegende keep verwierf. Gerrit Keizer was de eerste Nederlandse profvoetballer (en dus niet Beb Bakhuys, zoals vaak wordt beweerd).

Keizer kwam in 1927 als talentvolle zestienjarige linksbuiten bij Ajax terecht. Door omstandigheden ging hij een keer keepen en dat ging hem zo goed af, dat hij twee jaar later als doelman debuteerde in het eerste elftal. In totaal speelde hij toen vier wedstrijden als vervanger van de op dat moment geblesseerde keeper Jan de Boer.

Keizer vertrok naar Londen om daar te werken als groenteman. Aanvankelijk speelde hij als amateur bij Margate, maar omdat hij op hoger niveau wilde spelen, meldde hij zich aan bij Arsenal. Daar werd hij als profvoetballer, tegen een vergoeding van zes pond per week, in de selectie opgenomen. Na interventie door de Britse minister van arbeid werd hij echter weer onbezoldigd amateur. In augustus 1930 debuteerde hij onder trainer Herbert Chapman als eerste Nederlander in het eerste elftal van Arsenal, in een wedstrijd tegen Blackpool. In totaal zou hij in dat seizoen in zeventien wedstrijden het doel van Arsenal verdedigen. Het bijzondere is dat hij in die periode niet alleen als keeper voor Arsenal speelde, maar ook ieder weekend naar Nederland vloog om op zondag voor Ajax te keepen. Dat leverde hem de bijnaam de vliegende keep (en in Engeland the Flying Dutchman) op. Na Arsenal speelde Keizer in Engeland ook nog voor voor Charlton Athletic en Queens Park Rangers, waarna hij definitief naar Nederland terugkeerde.

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog had Ajax slechts weinig geld te besteden en dus ook nauwelijks geld voor tenues. Keizer kon door zijn contacten bij Arsenal gemakkelijk wat dozen met Arsenal-shirts regelen. Zo kon het gebeuren dat Ajax op 6 juli 1947 - in de wedstrijd tegen NEC - in Arsenal-shirts kampioen van Nederland werd.

Kort voor het einde van zijn carrière werd bekend dat Keizer tijdens zijn vluchten tienduizenden Britse ponden had gesmokkeld in een leren voetbal. Hij kreeg daarvoor een gevangenisstraf van zes maanden en een boete van dertigduizend gulden.

Keizer speelde twee wedstrijden voor het Nederlands elftal.

Van zijn debuut op 1 april 1929 tegen Stormvogels tot zijn laatste wedstrijd op 4 januari 1948 tegen De Volewijckers speelde Keizer in totaal 302 wedstrijden in het eerste elftal van Ajax. Na zijn carrière als doelman werd Keizer lid van verdienste van Ajax en nam hij bovendien zitting in het bestuur.

25-06-2008 | Bron: Wikipedia |