Jaap Eden (19 oktober 1873 - 2 februari 1925) was de eerste Nederlandse sportheld die internationale triomfen vierde in het schaatsen en wielrennen rond het begin van de 20e eeuw

Op 15-jarige leeftijd werd hij ontdekt door schaatser Klaas Pander, die met hem ging trainen. In december 1890 won hij zijn eerste schaatswedstrijd op de korte baan, over een afstand van 160 meter. Twee jaar later debuteerde hij op internationaal niveau. In 1892 behaalde hij op 18-jarige leeftijd zijn eerste wereldtitel.

Een jaar daarop brak hij in Stockholm twee wereldrecords, waarvan dat op de 5 km zo'n twintig jaar zou blijven staan. In 1895 (Hamar) en 1896 (Sint Petersburg) behaalde hij nogmaals de wereldtitel.

Hierna stapte hij over op de wielrensport, niet in de laatste plaats omdat hij hier goed geld mee kon verdienen. Ook hier haalde hij grote successen: in 1894 werd hij wereldkampioen op de 10km en een jaar later op de sprint. In 1896 reed hij als prof een wereldrecord op de 1000 meter met staande start. Hij werd geliefd bij het publiek, zowel door zijn prestaties als door zijn manier van optreden.

Het succes steeg hem naar het hoofd en hij gaf zich steeds meer over aan de geneugten van het leven. Vooral in Parijs, in het hart van de wielersport, leidde hij een stormachtig leven. Eden verdiende zoveel - men zegt dat hij jaarlijks meer dan 40.000 gulden verdiende, een fortuin in die tijd - dat hij een Amerikaans aanbod van 15.000 gulden voor een paar wedstrijdjes kon laten schieten.

30.12.2006 | Bron: Wikipedia, Gemeentearchief Amsterdam |