Van Looy, Beheyt en het verraad van Ronse
11 augustus 1963
Legendarische sporters die overtuigend grote wedstrijden winnen,
worden gerespecteerd om hun overwinningen, maar herdacht om hun
incidenten. Zo is het ook met Rik van Looy. Noem zijn naam en snel wordt
"het verraad van Ronse"genoemd. Sportkroniek bekeek dit
incident waarin knecht Benoni Beheyt ook een hoofdrol speelde. De rol
van Albert de Kimpe is in dit verhaal lang onderbelicht gebleven maar
hij was wellicht de kwade genie achter de overwinning van Beheyt.
Gilbert De Smet was familie van Beheyt en trok de sprint verkeerd aan
voor Van Looy. Ontvingen zij allen geld van de flamboyante ploegleider?
Of flikte De Kimpe iedereen?
Wielrennen staat vaak synoniem voor list en bedrog, zijn intriges, zijn afspraken. De sterkste mag niet altijd winnen, zeker niet als hij een knecht is. En als de knecht toch zegeviert, door de patron te verraden, is er voor hem geen leven meer in de hiërarchisch opgebouwde wielerwereld.
De Belg Benoni Beheyt kan daarover meepraten. Hij dwarsboomde zijn kopman en heeft dat geweten. Op zondag 11 augustus 1963, bij het WK in eigen land (Ronse), zat hij in een grote kopgroep, waar de Belgische wielrenners goed waren vertegenwoordigd: behalve Beheyt reden Armand en Gilbert Desmet, Prost en Van Looy (ofwel de 'Keizer van Herentals') vooruit.
Kasseien en de Kruisberg maakten van dit WK een zware wdstrijd. Rik Van Looy was kopman van de Belgische ploeg en niemand zag in het peloton een rivaal die de fel gemotiveerde keizer van de titel kon houden.Hij was niet alleen een van de snelste sprinters, in het Belgische kamp was afgesproken dat eenieder zich in het zweet zou rijden om hem voor de derde keer aan de regenboogtrui te helpen.
Maar in het zicht van de finish werden die beloften geschonden. Gilbert Desmet - uit op eigen gewin - demarreerde maar werd teruggepakt en in de chaos van de laatste meters wrong Benoni Beheyt zich nog langs Van Looy, die zich al winnaar waande.
Het was een omstreden overwinning door het geduw en getrek. De officiële verklaring van de neo-kampioen was dat hij zijn arm moest uitsteken om een val vermijden.
De
waarheid ligt echter anders als we de Gazet van Antwerpen moeten
geloven: Wijlen Albert De Kimpe, ploegleider van Groene Leeuw, zag in de
jonge Benoni Beheyt een toekomstig kampioen. Hij verbood hem tijdens de
Tour om ook maar één keer sneller te spurten dan Van Looy en
verplichtte hem om daags voor het WK overtuigend ja te zeggen op de
vraag om voor Van Looy te rijden.
Waarna hij naar de bookmakers trok en daar geld inzette op Beheyt. Het WK draaide uit op een spurt met zo'n dertig renners. Gilbert De Smet, ook een poulain van De Kimpe en ploegmaat van Beheyt, lanceerde Van Looy maar ging veel te vroeg opzij.
Zo kwam Rik van ver in de wind en had hij geen verhaal tegen de terugkeer van Beheyt. Beheyt: "De laatste 100 meter heb ik niet meer kunnen spurten. Van Looy kwam helemaal over de weg, van links naar rechts. Er werd gezegd dat ik hem had getrokken, maar ik moest hem juist wegduwen." Saillant detail is dat het juist Gilbert DeSmet was die de sprint voor Van Looy totaal verkeerd aantrok. DeSmet was ploeggenoot en ook direct familie van Beheyt. Je zou er toch wat van gaan denken. "Van Looy kwam gewoon te vroeg op kop"zegt Beheyt echter. "Hij zat op het laatst kapot, was gewoon te vroeg aangegaan. Hij kreeg dat grote verzet niet meer rond, daarom heeft hij verloren".
Beheyt voelde zich de koning te rijk. De piepjonge Oost-Vlaming droomde van hoge startgelden en een aanzienlijke salarisverhoging, maar hij vergist zich lelijk in de getarte Van Looy. De machtige 'keizer' bestrafte de rebellie zwaar. Hij gebruikte zijn enorme gezag in het peloton, bij sponsors en organisatoren om zijn ongehoorzame helper te dwarsbomen.
Daar
had Van Looy ook alle middelen voor: Veel invloed in het peloton, en
bovendien een ijzersterke ploeg; de Faema-ploeg, de befaamde Rode
Brigade. Beheyt erkent dat Van Looy hem na Ronsse meer dan eens dwars
zat, maar dat hij desondanks toc hde nodige sucessen kon vieren.
"Ik kon gewoon meerijden in het peloton. Ze reden me niet van de
weg. Zo erg was het niet. Maar Van Looy liet zijn knechten wel op mijn
wiel rijden. Vooral Noél Foré was een embêtante. Die reed altijd
tegen mij."
Toc had Beheyt in 1964 één van zijn beste jaren. Hij won een Touretappe, won de Ronde van België en werd twede in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. De Belg won in 1962 al Gent -Wevelgem en de GP Fourmies. bovendien was Beheyt erg snel, niemand reed graag met hem naar de meet.
Beheyt stopte in 1966 op 26-jarige leeftijd, omdat hij geen brood meer zag in zijn carrière. "Ik had niet veel goesting om de koersen." Niet de vete met Van Looy maar de aanschaf van een fietsenzaak veroorzaakt deze gemoedstoestand. Beheyt heeft de zaak nog steeds. Er hangt nog een wereldkampioenschapstrui in de zaak. "Het is niet de echte trui. maar zo ziet het volk 'm toch"
In
het jaaroverzicht worden de sportieve gebeurtenissen per jaar behandeld.
Vanaf 1988 worden de krantberichten uit diverse Nederlandse kranten
integraal overgenomen.