Het was alles of niks met Tscheu-La Ling, zowel in het veld als erbuiten. Het was maar waar z'n hoofd naar stond. Dat maakt dat z'n levensloop net zo grillig is als hijzelf. Op Sportkroniek een ode aan het magische moment van Ling, de man die de dubbele schaar verhief tot kunstvorm.

Kleurrijk en grillig. Sublieme acties en grandioze mislukkingen. En dat ene prachtige moment op Old Trafford, waarin het hele wezen van Tscheu-La Ling was vertegenwoordigd: uitzonderlijke balcontrole timing, snelheid en vooral veel lef. „Ja, die actie tegen Manchester United. We hebben het dan over één van de eerste wedstrijden van Ajax onder Ivic, 1977. Het was de eerste ronde van de UEFA-cup. Nieuwe jongens als Lerby, Arnesen, Tahamata en ik werden ingepast. Ajax was na de grote successen afgegleden. En, voor je weer omhoog kan, moet je eerst door het dal. 

Het ging als volgt: Ik had de bal aan mijn voet en stond helemaal stil. Plots kreeg ik een ingeving; in plaats van iets te doen, wenkte ik met m'n vingertje m'n tegenstander, zo van: 'Kom maar jongetje'. Puur om die speler, Stewart Houston, een international, voor paal te zetten. Te sarren. Dat lukte perfect. Hij werd natuurlijk link. Het publiek hield de adem in.

Twee keer stapte ik over de bal heen: dubbele schaar. Hij hapte. Maaide. In de lucht. Weg was ik. Een minutenlange ovatie was mijn beloning. 60.000 man op de banken. De media zijn daar altijd op teruggekomen, mensen beginnen er nog vaak over. Die actie, dat was nou typisch Ling. Want lukt het niet, dan sta je door zo'n wenkgebaar dubbel voor paal. Op dat moment had ik daar geen angst voor.

23.01.2007 | Bron: Elf, ANP |