|
Op 08 november 1981 kan het
Nederlands Elftal zich plaatsen voor het WK in Spanje. Dan
moet er echter wel van Frankrijk gewonnen worden. In Parijs....
Nederland had zich in een penibele situatie gebracht. In een poule met
naast Frankrijk, België, Ierland en Cyprus, werden de eerste twee
wedstrijden verloren. Ierland-uit werd 2-1 door een weergaloze Liam
Brady. In Brussel werd Nederland weggecounterd door de Belgen,
1-0.
Na twee wedstrijden stond Nederland al op een hopeloze achterstand.
Omdat de andere landen, behalve Cyprus, het elkaar ook lastig maakten,
kwam Nederland toch nog terug in de poule. Nederland had hierin zelf ook
een rol. Doordat directe concurrenten Frankrijk [1-0] en Belgié [3-0]
werden verslagen, had Nederland zowaar weer kansen op een derde deelname
aan het WK op rij.
Dat Nederland weer terug kwam in de race had te maken met twee zaken.
Allereerst werd bondscoach Jan Zwartkruis vervangen door Kees Rijvers.
Zwartkruis hielde er een vreemd selectiebeleid op na. Hij had na het EK
van 1980 slechte ervaringen met sommige -gearriveerde- spelers.
Tegen Ierland selecteerde hij daarom een relatief jong elftal. Daarnaast
waren er een aantal blessures. Mannen als Joop Hiele, Jan van Deinsen en
Toine van Mierlo debuteerden tegen de Ieren.
Zwartkruis was na het verlies tegen de Ieren zowaar tevreden. Maar
mocht na een totaal mislukt mini-WK in Uruguay inpakken.
Na Zwartkruis kwam Kees Rijvers aan de leiding. Rijvers gaat de
geschiedenis in als de man die jonkies als Gullit, Rijkaard en Van
Basten liet debuteren. In de kwalificatieronde voor het WK '82 greep
Rijvers echter terug naar de routine. Ruud Krol werd teruggehaald, de
relatief oude Arnold Mühren mocht debuteren. Ook Ruud Geels werd weer
van stal gehaald en zelfs Kees van Kooten mocht op late leeftijd
debuteren. Alle genoemde spelers waren gouden grepen. Zij hadden in de
wedstrijden onder leiding van Rijvers een groot aandeel in de
overwinningen.
Maar het belangrijkste was de terugkeer van Johan Neeskens. Rijvers
reisde een paar maal af naar New York. Neskens voetbalde immers voor NY
Cosmos. Neeskens debuteerde tegen België. De Belgen hadden nog volop
respect voor de oude Nees, en na de 3-0 overwinnig was het geloof terug
in Nederland.
Nederland moest echter dan van Frankrijk winnen. In
Parijs...Frankrijk had een goed elftal, maar had de kwalificatie op zijn
"Frans" afgeraffeld. Verlies tegen Nederland, Ierland en België
had de Fransen in een penibel parket gebracht. Nederland was ondanks de
thuisoverwinningen nog steeds zoekende. In Frankrijk ontwikkelde
bondscoach Michel Hidalgo het befaamde Franse viermans-middenveld. Jean
Tigana, Alain Giresse en Bernard Genghini vergelden "patron"
Michel Platini op het middenveld. Daarnaast hadden de Fransen vorin de
beschikking over de sterke spitsen Lacombe, Six en Rocheteau.
Nederland hield in Parijs de stand lang op 0-0. In de buurt van het
strafschopgebied werd er een overtreding gemaakt. Doelman Hans van
Breukelen was in 1982 nog jong en onzeker. Hij dirigeerde Ruud Krol naar
de korte hoek. Dat deed hij niet voor niets. Het was immers opgedragen
door Rijvers.
Achter de bal nam voor de Fransen Michel Platini plaats. De Fransman
die toen nog voor Saint Etienne speelde, had in die tijd de precisie van
Pierre van Hooijdonk.
Platini krulde de bal in de door zowel Krol als Van Breukelen, niet
verwachte lange hoek. Van Breukelen was afgeleid door spits Bernard
Lacombe. Doordat Krol op de doellijn stond, stond Lacombe zowat ook op
de doellijn. Van Breukelen was hierdoor zodanig afgeleid dat Platini
probleemloos kon scoren. De ban was gebroken. Didier Six scoorde 2-0.
Frankrijk mocht naar het WK. Nederland was uitgeschakeld.
<<22 februari 1981-Stamsnijder, wereldkampioen in Tolosa
1982- Het tragische ongeval van Gilles
Villeneuve>>
|
