Greg LeMond volbrengt met triomf onmogelijke
23 juli 1989
Een Amerikaan, die een Parijzenaar in eigen stad verslaat! Frankrijk en Fignon keken op hun neus alsof hen hun chauvinisme was ontnomen. Greg LeMond maakte zondag tussen 16.12 en 16.39 uur het 'onmogelijke' waar en reed
de slottijdrit van de 76ste Tour 58 seconden sneller dan een verkrampte, volledig geblokkeerde Laurent
Fignon.
De Tour gewonnen/verloren met acht seconden! Het kleinste verschil in de geschiedenis, Janssen en Van Springel hielden elkaar 21 jaar geleden tenminste nog op 38 seconden afstand. De tweede Tourzege voor de 28-jarige Amerikaan, een zo mogelijk nog mooiere dan in
1986. Toen hij eindelijk onder het juk van Hinault vandaan kon rijden. Maar deze definitieve 'maillot jaune' is vooral een overwinning op zichzelf. Na het jachtongeluk, april 1987, leek een definitief einde aan zijn carrière te zijn gekomen. Maar LeMond vocht succesvol terug
uit een ogenschijnlijk hopeloze positie.
Nog op het podium dankte LeMond iedereen die hem de laatste twee jaar had bijgestaan: familie, alIe vnenden en bekenden. En hij nam zijn driejarig zoontje Scott mee, die zo graag nog zo'n gele leeuw wilde hebben. Naast LeMond stond Laurent Fignon verdwaasd in de volle leegte te staren. In zijn hand een handdoek, hel symbool van de onwaarschijnlijk geachte nederlaag. „Ik ben geshockeerd", was het enige wat hij lange tijd kon uitbrengen. In een ideale positie gestart, bleek hij toch kwetsbaar. „Ik voelde me ziek, had pijn aan een van mijn testikels", zei hij nog.
De irritatie over de nederlaag werd duidelijk bii de moeizame gang naar de wachtende bus van Super U, Fignon raakte daar builen zinnen, spuugde naar een camera en schopte de cameraman die hem bleef volgen tegen de schenen. Ook een journalist moest het ontgelden. „Wee ie gebeente", beet Fignon de verslaggever toe, „alsje deze beelden uitzendt". Het dreigement sorteerde geen effect, de uitbarsting van Fignon viel gisteravond overat op tv te aanschouwen.
Er was slechts één troostprijs voor Fignon: hij werd uitgeroepen tot de strijd lustigste renner van de Tour. De andere vier truien waren allemaal voor PDM: Gert-Jan Theunisse (4e) werd met ruime voorsprong winnaar van de bergtrui, klom als een echte bergkoning door de koninginnenrit naar l'Alpe d'Huez. Steven Rooks (7e) legde, net als vorig jaar beslag op de trui van het combmatieklassement. Sean Kelly, de Ier pakte voor de vierde maal de groene trui zonder een rit te winnen, en deed nu ook een geslaagde greep naar de rode catchtrui. Het ploegen klassement was eveneens voor de ploeg-Gisbers. Tot beste jongere werd de Fransman Fabrice Philipot aangewezen.
De Tour was wederom een zeer succesvolle voor Nederland: Nijdam won twee ritten, Hermans, Rooks en Theunisse ieder één. Breukink zegevierde in de proloog. PDM pakte vier etappes. SuperContex twee: Panasonic één. TVM bleef met lege handen. Van de 198 vertrekkers kwamen er 138 m Pants, 60 uitvallers, iets meer dan éénderde.
Lees ook:
16
juli 1948- Bartali zijn strijd tegen politieke en weersinvloeden
17
juli 1951- Wim van Est verdwijnt in het ravijn
13
juli 1967- De dood van Tom Simpson
Cijfers en feiten
Ik heb nooit gezegd, dat het niet kon", herkauwde LeMond voor de dertigste maal in de batterij microfoons. „Na Alpe d'Huez voelde ik me niet kansloos, na Villard-de Lans niet, en dus ook voor de start niet. Ik had 'perfect legs', fantastische benen, dus waarom zou ik wanhopen? Maar in alle eerlijkheid: ik ging voor de rit. hel klassement - dat kon eigenlijk niet."
Jaaroverzicht
In
het jaaroverzicht worden de sportieve gebeurtenissen per jaar behandeld.
Vanaf 1988 worden de krantberichten uit diverse Nederlandse kranten
integraal overgenomen.
lees meer