Een softie pakt geen plakken
08 augustus1992
Voor sommigen was Vanderlijde geen echte bokser. Te lief, te aardig, te voorzichtig. Hij werd gezien als de sportman die tijdens zijn bokscarrière de tegenstander steeds met respect behandelde. Als iemand die bij wijze van spreken zijn zojuist gevelde tegenstander zijn verontschuldigingen
aanbood.
Bep van Klaveren behaalde voor Nederland het enige boksgoud ooit. Hij veroverde in 1928 de olympische titel in het vedergewicht. Arnold Vanderlijde bokste drie bronzen medailles bijelkaar. In 1984, 1988 en 1992 greep hij telkens net naast een finaleplaats
Tussendoor werd hij drie keer Europees kampioen zwaargewicht en behaalde hij twee keer een tweede prijs bij wereldkampioenschappen. Zijn noodlot was dat hij het pad kruiste van een der allerbeste amateurboksers die de wereld ooit aanschouwde, de Cubaan Felix Savon, een man met een mokerharde klap in beide vuisten. Zes keer kwam hij tegen hem uit op de grote wereldtoernooien en zes keer verloor hij. Vanderlijde erkende ook volledig dat Savon zijn meerdere was.
Arnold Vanderlijde (1963) is met afstand de beste Nederlandse amateurbokser van na de Tweede Wereldoorlog. Zwaargewichten zijn meestal wel sterke, maar zelden fraai ogende pugilisten. Vanderlijde vormde daarop de uitzondering. Hij was goed, evenwichtig gebouwd en toonde zich in alles een sierlijke vuistvechter. Een gentleman in de ring.
Voor sommigen was Vanderlijde geen echte bokser. Te lief, te aardig, te voorzichtig. Hij werd gezien als de sportman die tijdens zijn bokscarrière de tegenstander steeds met respect behandelde. Als iemand die bij wijze van spreken zijn zojuist gevelde tegenstander zijn verontschuldigingen aanbood.
Ten onrechte. Een man met zo'n erelijst, door niemand in de verste verte ook maar benaderd, verdient een dergelijke betiteling niet. Een softie haalt geen Europese titels en Olympische prijzen.
Arnold Vanderlijde, de Gentlemenbokser. Is tegenwoordig eigenaar van een bureau dat zich bezighoudt met bedrijfstraining op gebied van motivatie.